VISITA Á ULLOA



SÁBADO, 17 – ABRIL – 2010


* saída en bus ás 9:15 de Sober (praza do Concello) e 9:30 de Monforte (Compañía)
* visitas a VILAR DE DONAS – PAMBRE – MUÍÑOS DO CORGO – IGREXA DE NOVELÚA – PETROGLIFOS DO FARELO

* xantar – cada un leva a súa comida; xantaremos na área da Peneda –

* a viaxe en bus custa 10 € – gratuita para soci@s de O Colado do Vento –
* é preciso anotarse antes do 12 de Abril –
* contacto –

paulaverao@hotmail.com //
 659323833 (Javier


organizan

www.aulloaenfotos.blogspot.com

o amandi en Germán Vázquez

Con motivo da celebración da XXX Feira do Viño de Amandi, a nosa Asociación quere facer unha pequena homenaxe ós colleiteros e adegueiros con esta somera recopilación de textos do libro Historia de Monforte y su tierra de Lemos (páx. 539, 812), escrito polo famoso historiador monfortino Germán Vázquez. Nel pode lerse que xa no ano 1579 os tintos de Amandi e da terra de Lemos eran xunto cos de Ourense e Ribadavia os mellor pagados e valorados de Galicia; que estaba prohibido por lei vender viño novo antes do 11 de novembro, ou a prohibición de mesturar este co vello. Destacar tamén que nunha súplica de 1795 están descritas as sorprendentes e repulsivas mesturas que engadían os adegueiros para conservar o viño. Curioso é tamén que estaba prohibido vendimar antes do 4 de outubro (San Francisco), para así crear eses viños exquisitos, fortes, e maduros, facilitando unha mellor conservación e mellor prezo.

“TASA DE BASTIMENTOS
… los precios de los articulos de primera necesidad, indúcenos a recoger aquí los vigentes en Santiago en el año 1579…
Vino: … Y el vino tinto de Orense y Rivadavia a 16 maravedises el azumbre: el vino blanco de las Mariñas a 12 y el tinto a 14. El tinto de Salnés y Rivadulla a 8 maravedises y el de la tierra de Lemos y Amandi a 14.”

Nuestra comarca seguía la centenaria producción de sus famosos mostos de Amandi, Esperón, Vilachá y Espasantes, de Balboa y Montepando. Eran muy estimados, como al presente, de modo especial los de Amandi, así como sus aguardientes.
Al comenzar las labores de la vendimia, prohibiase la venta de vino nuevo antes del 11 de noviembre (San Martín) y su mezcla con el viejo. La desobediencia suponía la pérdida del producto, el pago de una fuerte multa y unos días de cárcel.
A 9 de septiembre de 1795 se dictaba un real acuerdo relacionado con las vendimias, pues venía observándose que “los dueños de viñas vendimian antes de que esté maduro el fruto, prefiriendo sus mal entendidos intereses a la salud pública…”. Se disponía el reconocimiento previo, por peritos nombrados por la Justicia, del estado de madurez de la uva, para evitar la obtención de vinos agrios y picantes, desapacibles al paladar “y que no pueden durar ni aun medio año sin sostenerlos con composiciones nocivas, como son sangre de buey o carnero, raices de helechos, gatos o perros, azufres y otras artes de que usan ocultamente”.

En la misma disposición se encomia la conducta de los que dejando madurar el fruto “hacen unos vinos esquisitos, espirituosos y de buena boca, los conservan mucho tiempo y los venden a mayor precio…”. Se prohibia, bajo multa, que por ningún motivo se permitiera en Galicia la iniciación de faenas de la vendimia “hasta después de San Francisco (4 octubre)”.

Un autor anónimo, que escribia después de 1718, dice en relación con nuestra producción agropecuaria: “Abunda de vino, que es el mayor del valle, y su regular cosecha excede de ducientos cañados, y en parajes como en Amandi y otros es de tan noble calidad que se extrahe considerable porción para Inglaterra; y de este valle se surte Sarria, Lugo, Mondoñedo y otras montañas…”

agricultura e calendario lunar

Javier Vivirido Salgado

Na agricultura dos nosos antergos a observación do Sol e a Lúa eran prácticas habituais. Xunto á experiencia son a orixe da tradición popular do uso do Calendario Luar na prantación, recolleita e control dos cultivos transmitida por xeracións de labregos que, nesta presunta modernización agroindustrial imposta por Europa, se está a perder.
Está demostrado pola “Lei de Gravitación Universal” que a Lúa exerce atracción sobre a Terra, e ésta sobre aquela. Comprobouse tamén que cando hai Lúa Chea a atracción entre as dúas é maior, provocando máis inestabilidade e axitación dos líquidos, como se pode observar nos movementos das mareas dos océanos.
O home deducíu empiricamente ó longo de séculos que nas fases Chea e Crecente os líquidos son atraídos por ela, provocando a súa subida. Cinguíndonos ó tema agrícola, supoñemos que a savia das prantas (que nun 98% é auga) tenderá tamén a subir ás puntas ou xemas do ápice, incrementando o crecemento e vigor das mesmas.
Na Chea e na Crecente a Lúa reflicte a luz do Sol sobre a Terra, chegando esta incluso a penetrar no terreo máis fácilmente que a solar, estimulando e potenciando a xerminación das sementes e o desenvolvemento das raíces.
Hai descridos que renegan da sabiduría popular, pero estatisticamente está demostrado que nas noites de Plenilunio se producen máis partos e máis hemorraxias intestinais e internas, seguramente debido ó aumento da presión pola atracción exercida polo noso satélite.
Tratando de recuperar este antigo aprendizaxe volve a estar en auxe a Agricultura Biodinámica, na que se recuperan estes calendarios luares que serviron e servirán de orientación nas diversas labouras do campo.
Agnósticos hainos pero, por se acaso, todos podan en Crecente ou Chea… ¡Non vaia ser que teñan razón os labregos de antes!
PRÁCTICAS AGRÍCOLAS SEGUNDO
O CALENDARIO LUNAR
LÚA NOVA
É a fase máis negativa para o campo.
Só se recomenda quitar as malas herbas e retirar as follas secas ou partes mortas da pranta.
Se se sementa o millo na nova bota a cabucha perto do chan.
Se se sega a herba na Nova a herba funga.
Se se trasfega o viño sáelle a flor ó viño (Candida micoderma, Pichia sp).
Se cortas a leña na nova, as ramas da árbore agromarán hacia abaixo, e serán máis crebadizas.
No viñedo romperán as varas pola base (excoriose).
LÚA CRECENTE E CHEA
En cambio, estas dúas fases son as máis favorables para os traballos do campo. A dinámica dos líquidos é máxima no 4º dia da fase chea.
Son as adecuadas para podar, xa que a pranta cicatriza mellor, recupérase antes e agromará con máis vigor.
No viñedo, botará máis rama, a cepa terá máis forza, e dará maior producción.
Tamen é unha fase adecuada para enxertar, regar, rozar fentos e toxos, abonar e cortar a leña.
LÚA MINGUANTE
Nesta fase empeza a diminuír a dinámica dos fluidos, a savia empeza a descender, sendo o punto máis debil o 5º dia.
É a fase adecuada para facer podas que teñan como finalidade reducir o vigor, forza ou crecemento das vides. Débese podar en viñedos de terreos moi fértiles e fondos.
Débese transplantar e arrancar cebolas, zanahorias, porros…
Tamén é adecuada para quitarlle os grilos ás patacas.
Trasfegar o viño. Indispensable facelo en dia claro.
Non é mala lúa para plantar cebolas, leitugas, facer semilleiros.
Se se queren facer vigas de madeira para a construcción débese cortar a árbore nesta fase, xa que non se apolilla a madeira.